Waldemar III

Waldemar III urodził się w 1314, zmarł w 1364. Był królem Danii w latach 1326 - 1329.
Na tron wstąpił w wieku 11 lat, gdy jego poprzednik (i jednocześnie następca) Krzysztof II uciekł z kraju. Waldemar prawo do duńskiego tronu miał jako potomek króla Abla.
Za najważniejszy dokument powstały za panowania Waldemara III uważa się prawo Constiutio Valdemariana ustanawiające, że jedna osoba nie może być jednocześnie władcą Danii oraz południowej Jutlandii.
Za Waldemara Dania praktycznie znajdowała się w rękach możnych, co budziło duży sprzeciw chłopstwa. Sytuacja ta doprowadziła w 1328 do powstania chłopów na Zelandii. Powstanie zostało stłumione, ale niemal natychmiast wybuchło kolejne, tym razem w Jutlandii, zapanowanie nad którym było już trudniejsze.
Waldemar abdykował w 1329 roku, a na tron Danii powrócił Krzysztof II. Waldemar został władcą południowej Jutlandii (pozycję tę odziedziczył w roku 1364 jego syn Henrik).

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License